• English
  • Deutsch
  • Polski

Pierwszą wzmiankę o wsi „Heinrichow” (Glinno) odnotowano w dokumentach biskupich w 1305 r.; kościół wzmiankowano w 1376 r. W 1385 r. Henryk piszący się z Walimia (von Waltersdorf) kupił Glinno od rycerza Betschofa. Walim był wówczas wsią o genezie kolonizacyjnej. Wzmianki z okresu od XIV w. do końca połowy XVIII w. potwierdzają przynależność wsi Glinno do majątków kolejnych rodzin szlacheckich piszących się – von Waltersdorf (z Walimia), von Keufchburg, von Petersvaldau (z Pieszyc) oraz Zebin. W 1599 r., wskutek korekty granic posiadłości Hansa Zebina Glinno przeszło na niemal 80 lat na własność miasta Świdnicy. Według spisu z kościoła ewangelickiego z 1653 r. we wsi, nazywanej w tym czasie Henrichau, była 1 szkoła, 1 folwark, 55 domów, 36 pasiek, 4 młyny wodne, 1 kmieć i ogółem 427 mieszkańców. W 1593 r. założono wieś Altfriedersdorf (powojenny Mojęcin).

Po 1677 r. wieś stała się ponownie majątkiem szlacheckim. Miasto sprzedało ją wówczas Gotfrydowi von Berge, właścicielowi wsi Herrndorf pod Marcinowicami oraz pobliskiej Lutomi Górnej. W 1694 r. Glinno odziedziczył Johan Zigmund von Czettritz-Neuhaus, właściciel Gniewoszowa, przedstawiciel znamienitego śląskiego rodu, spośród którego rekrutowali się właściciele Wałbrzycha, Walimia, Nowego Dworu, Poniatowa i Strugi. W 1694 r. zakończył się długotrwały spór Walimia ze Świdnicą o prawo do warzenia piwa; w rezultacie także w Glinnie Zigmund Czettritz wprowadził Urbarz piwny (Brauurbar) regulujący ilość wytwarzanego trunku. Na terenie Walimia i okolicy działalność piwowarską prowadzili sołtysi i młynarze. Po 1733 r. Glinno przeszło w posiadanie Georga i Fryderyka Gellhornów, a następnie Charlotte von Gellhorn z Nowizny pod Dzierżoniowem.

W XVI-XVIII w. obok działalności rolniczej mieszkańcy Glinna utrzymywali się z chałupniczego tkactwa. W XIX w. w większości domów, w głównej izbie znajdował się warsztat tkacki. W 1840 r. w Heinrichau żyło 726 mieszkańców i działało 55 krosien; w Altfriedersdorf – 486 mieszkańców i 103 krosna; w Neufridersdorf – 119 mieszkańców i 21 krosien. Z chwilą, gdy w pobliskich Pieszycach, Bielawie i Dzierżoniowie zaczęły powstawać nowoczesne, zmechanizowane tkalnie do Glinna zawitał kryzys.

W XX w. wieś, położona na szlaku turystycznym łączącym zamek Grodno i zalew Bystrzycki w Zagórzu Śląskim z Wielką Sową zaczęła  żyć z turystyki, o czym świadczyło otwieranie w niej nowych karczem. Przed wojną, na terenie wsi odnotowano 5 karczem i zajazdów. Połączenie wsi Heirichau i Friedersdorf w obecne Glinno nastąpiło w 1938 r.  

Oprac.: Małgorzata Chorowska

Źródła: Friedrich Albert Zimmermann, Beyträge zur Beschreibung von Schlesien, band 5, Fürstenthum Schweidnitz, Brieg 1785, s. 439-440; http://www.wuestewaltersdorf.de/de/umgebung-fs.htmhttp://www.wuestewaltersdorf.de/de/ww-fs.htmhttp://www.genealogieonline.nl/de/west-europese-adel/;